چکیده مقاله
توسعه صنعتی پایدار مستلزم هم افزایی میان زیرساخت های فیزیکی، ظرفیت های فناورانه و سرمایه انسانی توانمند است در این میان، شهرک های صنعتی به عنوان کانون های سازمان یافته فعالیت های تولیدی، نقش کلیدی در تمرکز بنگاه ها، کاهش هزینه های عملیاتی و تقویت پیوندهای پسین و پیشین ایفا می کنند با این حال، ادبیات توسعه صنعتی نشان می دهد که برخورداری از زیرساخت های کالبدی و مشوق های مالی، به تنهایی تضمین کننده رشد رقابت پذیر و پایدار نیست؛ بلکه کیفیت نظام های توسعه منابع انسانی به عنوان یک قابلیت راهبردی، عامل تعیین کننده در عملکرد بنگاه های صنعتی محسوب می شود بررسی مطالعات پیشین نشان می دهد که اگرچه در سطح ملی پژوهش هایی درباره چالش های شهرک های صنعتی انجام شده است، اما تمرکز نظام مند بر نقش توسعه منابع انسانی در ارتقای عملکرد شهرک های صنعتی در سطح استان های کمتر برخوردار به ویژه استان گلستان با خلا پژوهشی مواجه است این در حالی است که شواهد میدانی حاکی از آن است که بسیاری از واحدهای مستقر در شهرک های صنعتی استان گلستان با مسائلی نظیر کمبود نیروی کار ماهر، ضعف آموزش های مهارتی متناسب با نیاز صنعت، نبود نظام های مدیریت استعداد، و رویکرد غیرراهبردی به سرمایه انسانی مواجه اند؛ مسائلی که پیامد آن در قالب بهره وری پایین، محدودیت نوآوری و کاهش توان رقابتی بروز یافته است مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی–تبیینی و مبتنی بر چارچوب نظری مدیریت راهبردی منابع انسانی، در پی پاسخ به این پرسش است که چرا و چگونه توسعه منابع انسانی می تواند به عنوان اهرم راهبردی در ارتقای عملکرد شهرک های صنعتی استان گلستان عمل کند یافته های تحلیلی نشان می دهد که بازتعریف جایگاه منابع انسانی از یک کارکرد اداری به یک سرمایه راهبردی، پیش شرط تحقق توسعه صنعتی پایدار و تقویت مزیت رقابتی منطقه ای در این استان است
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
افشین مهر آفرین
دکترای کارآفرینی فناوری ؛ مدرس مرکز جامع آموزش، پژوهش و نوآوری شهرداری گرگان
شیوه ارجاع
مهرآفرین، افشین،1405،ضرورت توسعه منابع انسانی در شهرک های صنعتی استان گلستان،شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 تیر 1405 · تهران