چکیده مقاله
پیچیدگی مدیریت شهری در ایران و تعدد بازیگران باعث ناهماهنگی نهادی، تعارض منافع و غلبه رویکرد تصدی گرایانه دولت شده است؛ مسائلی که در پژوهش های مربوط به شهرهای بزرگ کشور نیز تایید شده اند بررسی پیشینه نشان می دهد ضعف در مدیریت تعارض و نبود همگرایی بین کارگزاران، همراه با تسلط نقش تصدی گری دولتی، مهم ترین مانع تحقق حکمرانی هماهنگ شهری است این پژوهش کاربردی با روش تجربه نگاری و با بهره گیری از مبانی تفکر سیستمی، مدل «برنامه اقدام مشترک» را که برای حل مسائل شهری طراحی شده است، تشریح می کند داده ها از اسناد و تجربیات تدوین برنامه اقدام مشترک با دستگاه های اجرایی گردآوری شده اند مدل پیشنهادی با تاکید بر تفاهم نامه های همکاری، تشکیل دبیرخانه مشترک و تدوین کاربرگ اقدام مشترک، سازوکاری عملی برای گفت وگو، کاهش تعارضات، تقویت نقش تسهیل گری شهرداری و افزایش هماهنگی بین دستگاهی ارائه می دهد نتایج نشان می دهد این مدل می تواند ظرفیت شبکه حکمرانی شهری را ارتقا دهد، اجرای سیاست ها را از حالت جزیره ای به کنش جمعی تبدیل کند و حل مسائل پیچیده شهری را تسهیل سازد؛ بنابراین می تواند چارچوبی موثر برای سیاست گذاری همگرا در کلان شهرهای ایران باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سن بارانی، جمال و وکیل زاده، جواد و عطاری، مسعود و حسنی بافرانی، عاطفه و طلوع برکاتی، امید و کرد نوغانی، امید،1404،تجربه نگاری تدوین برنامه اقدام مشترک شهرداری مشهد مقدس برای حل مسائل شهری از طریق حکمرانی هماهنگ،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد