چکیده مقاله
رشد فزاینده پیچیدگی در سامانه های نرم افزاری، ضرورت بهره گیری از نگرشی کل نگر را در طراحی و تصمیم گیری های معماری نرم افزار برجسته کرده است تفکر سیستمی به عنوان رویکردی برای درک روابط پویای میان اجزای سیستم و اثرات متقابل آن ها، می تواند چارچوبی موثر برای مواجهه با چالش های پیچیدگی، پایداری و تکامل سامانه های نرم افزاری فراهم آورد پژوهش حاضر با هدف مرور نظاممند مطالعات انجام شده در زمینه کاربرد تفکر سیستمی در معماری نرم افزار در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد این مرور با اتکا به دستورالعمل PRISMA صورت گرفت و بر اساس معیارهای شمول و خروج تحلیل شدند نتایج بررسی نشان می دهد که بهره گیری از ابزارهایی چون Feedback Loops، Causal Loop Diagrams و اصول Holism نقش مهمی در ارتقای درک سیستمی معماران نرم افزار ایفا می کند علاوه بر این، همگرایی مفاهیم تفکر سیستمی با رویکردهای توسعه چابک Agile و DevOps موجب بهبود تصمیم گیری و تاب آوری سیستم ها در برابر تغییرات محیطی می شود یافته ها سه محور کلیدی پژوهش ها را شامل می شود: «چارچوب های معماری مبتنی بر تفکر سیستمی»، «مدل های بلوغ سازمانی» و «کاربرد تفکر سیستمی در تیم های توسعه» نتایج نهایی بیانگر آن است که ادغام تفکر سیستمی با فرآیند معماری نرم افزار می تواند بنیانی برای طراحی سامانه های منعطف، سازگار و پایدار در محیط های پیچیده و پویا فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�میدی کیوان، ریحانه و یاسینیان، حمید و شیرمحمدی، محمد مهدی،1404،تفکر سیستمی در معماری نرم افزار: مرور نظاممند یک مهارت نرم حیاتی برای حل مسائل در مقیاس بزرگ،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد