چکیده مقاله
مقدمه و هدف: نظام سلامت ایران در یک تله ساختاری گرفتار شده است که ضمن موفقیت های مقطعی در حوزه درمان، پایداری بلندمدت آن را به شدت تهدید می کند این پژوهش، رقابت نامتقارن میان دو رویکرد درمان محور و پیشگیری محور را در چارچوب کهن الگوی سیستمی موفقیت برای موفق ها تحلیل می کند در این ساختار، رویکرد درمان محور به دلیل موفقیت های اولیه، بازدهی ملموس و حمایت ذینفعان قدرتمند، منابع بیشتری جذب کرده و با تضعیف نظام مند رویکرد پیشگیری، یک چرخه خودتقویت کننده از تخصیص نابرابر منابع را ایجاد کرده است این دینامیک منجر به افزایش تصاعدی هزینه ها، تشدید نابرابری ها و کاهش کارایی کلی سیستم شده است روش شناسی: این پژوهش با رویکرد کیفی و مبتنی بر تحلیل اسنادی و مرور نظام مند ادبیات انجام شده است چارچوب تحلیلی تحقیق بر مبنای تلفیق تفکر سیستمی به ویژه کهن الگوی موفقیت برای موفق ها و تئوری ذینفعان استوار است تا دینامیک های حاکم بر تخصیص منابع و اهرم های تغییر آن را تبیین نماید یافته ها: تحلیل ها نشان می دهد که ساختار پرداخت فعلی، افق زمانی کوتاه مدت سیاست گذاران و قدرت چانه زنی بالای ذینفعان حوزه درمان، حلقه های بازخوردی تقویت کننده این کهن الگو هستند به عنوان یک مداخله سیاستی استراتژیک، مدل مشارکت عمومی خصوصی PPP پیشگیری محور، مبتنی بر پرداخت سرانه، مورد بررسی قرار گرفت این مدل با گره زدن سودآوری بخش خصوصی به سالم نگه داشتن جمعیت، پتانسیل ایجاد یک حلقه خودتقویت کننده جدید به نفع پیشگیری و شکستن ساختار معیوب فعلی را دارد نتیجه گیری: تغییر پارادایم از درمان محوری به پیشگیری محوری نیازمند مداخله در ساختار سیستم است PPPهای پیشگیری محور می توانند اهرم سیاستی موثری باشند، اما موفقیت آن ها به شدت مشروط به طراحی قراردادهای هوشمندانه، وجود نهادهای تنظیم گر قدرتمند و مدیریت ریسک های ذاتی مانند انتخاب معکوس و کم فروشی در خدمات است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اغری دوز، مطهره و پویا، علیرضا و اسلامی حسن آبادی، سعید،1404،درمان موفق، سیستم ناموفق: تحلیل سیستمی غلبه درمان محوری در نظام سلامت ایران و ارزیابی مشارکت عمومی-خصوصی به عنوان اهرم تغییر،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد