چکیده مقاله
در جهان پسا دیجیتال، آموزش فراتر از یک نهاد فرهنگی یا اجتماعی عمل می کند و به مولفه ای ژئواستراتژیک در معماری قدرت جهانی بدل شده است فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، زیست فناوری و علم داده، مرزهای آموزش، پژوهش و فناوری را درهم می شکنند و آموزش را به یک سیستم پیچیده، خودسازمان ده و تطبیقی تبدیل می کنند که در تعامل دائم با شبکه های فناورانه و اقتصادی، فرصت های نوین نفوذ و رقابت را فراهم می آورد این مقاله با تمرکز بر گذار از مدل های سرزمینی به ساختارهای شبکه ای و جهانی، نشان می دهد که آموزش اکنون نه صرفا ابزار توسعه، بلکه محرکی برای بازتوزیع قدرت جهانی است پژوهش به تحلیل ژئوپلیتیک پسا دیجیتال می پردازد و نشان می دهد چگونه فناوری و داده، نابرابری های آموزشی، سیاست های ملی، نوآوری فناورانه و شبکه های همکاری جهانی، بازتولید قدرت آموزشی را شکل می دهند هم زمان، مفاهیمی مانند ژئوفلسفه و ژئوپداگوژی نشان می دهند که آموزش می تواند آگاهی فضایی، شهروندی جهانی و درک پیچیدگی های محیط زیست و فناوری را پرورش دهد بررسی همکاری های دفاعی و اقتصادی قدرت های نوظهور نیز نشان می دهد که سیستم های پیچیده و شبکه ای آموزشی و فناورانه بخشی از پویایی چندقطبی و غیرخطی جهان هستند نتایج مقاله بیانگر آن است که آموزش پسا دیجیتال، از طریق دموکراتیزه کردن دانش، ایجاد شبکه های جهانی و تقویت اقتصاد دانشی، نقش کلیدی در ژئوپلیتیک معاصر و امنیت اقتصادی، فناوری و انسانی دارد و تحلیل این پویایی ها برای سیاست گذاری و توسعه جهانی ضروری است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیع، شهاب الدین،1404،سیستم های پیچیده و بازآرایی ژئوپلیتیکی آموزش در جهان امروز،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد