چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی مبتنی بر متاورس در شکافهای آموزشی انجام شد مطالعه حاضر با به کارگیری روش سنتز پژوهی نظاممند و پیروی از پروتکل PRISMA اجرا گردید جامعه پژوهش را کلیه مقالات منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ تشکیل داد که از میان ۱۲۴۵ مقاله شناسایی شده ۴۴ مطالعه واجد شرایط به عنوان نمونه نهایی انتخاب شدند ابزار مورد استفاده، برگه کدگذاری محقق ساخته بود روایی ابزار از طریق روایی محتوایی و با نظر ۵ متخصص تایید شد و پایایی کدگذاری با محاسبه ضریب کاپای کوهن ۰ ۸۷ به دست آمد تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح کیفی شامل تحلیل مضمون، تحلیل محتوای کیفی و سنتز تفسیری و کمی فراکیفی انجام پذیرفت تحلیل داده ها منجر به شناسایی پنج مضمون اصلی شد: شکاف دسترسی، کیفیت و شخصی سازی، مشارکت و تعلق، شکاف مهارتی و چالش های اخلاقی یافته ها نقش دوگانه این فناوری را نشان داد؛ به این صورت که از یک سو با فراهم آوری محیط های تعاملی و شخصی سازی شده دسترسی به منابع آموزشی باکیفیت را بهبود می بخشد و از سوی دیگر به دلیل چالش هایی مانند نیاز به زیرساخت پیشرفته، هزینه های بالا و خطر سوگیری الگوریتمی ممکن است منجر به تشدید نابرابری های موجود شود بر اساس یافته ها راهبردهایی شامل توسعه زیرساخت های عادلانه، توانمندسازی معلمان و دانش آموزان، تدوین چارچوب های حکمرانی اخلاقی و انجام پژوهش های طولی و بین فرهنگی برای بهره برداری موثر از این فناوری در جهت کاهش شکاف آموزشی پیشنهاد می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الب، زهرا و منقی، هادی،1404،نقش هوش مصنوعی مبتنی بر متاورس در شکاف های آموزشی،هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی7 آذر 1404