توسعه ی مدارس یادگیرنده از طریق تلفیق دو مدل سنگه و واتکینز- مارسیک

چکیده مقاله

از شکل گیری مفهوم «سازمان یادگیرنده» حدود ۳۰ سال می گذرد به تبع آن «مدرسه ی یادگیرنده» نیز مفهومی برآمده از سازمان یادگیرنده است که منجر به جهت گیری ذهن سیاست گزاران، مدیران آموزشی، مربیان و والدین شده است در این مدت ادبیات سازمان یادگیرنده پیشرفت چشم گیری کرده است و به دنبال آن ادبیات «مدرسه ی یادگیرنده» در مسیر توسعه قرار گرفته است هدف این مطالعه ادامه ی توسعه مورد اشاره در «مدارس یادگیرنده» است برای این کار از دو مدل موجود که ریشه ای قوی در ادبیات دارند استفاده شده است اول مدل سنگه که بنیان گزار و مبدع سازمان یادگیرنده و مدارس یادگیرنده است؛ و دیگری مدل واتکینز و مارسیک هر دو مدل از بنیان های اساسی این موضوع می باشد و لذا ابتدا هر یک از دو مدل مذکور به اختصار تشریح شده است و سپس یک مدل تلفیقی به عنوان چارچوب مدارس یادگیرنده ارائه گردیده است سپس به مسیر طی شده برای اجرای مدل تلفیقی مورد اشاره پرداخته و در پایان دستاوردهای حاصله از این تحقیق که تا کنون به دست آمده است، ارائه گردیده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی عجمی

دانشجوی دکتری رشته مدیریت آموزشی، دانشگاه شهید بهشتی

�جمی، علی،1402،توسعه ی مدارس یادگیرنده از طریق تلفیق دو مدل سنگه و واتکینز- مارسیک،سومین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سومین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل24 آبان 1402 · مشهد