چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش دانش خودمراقبتی در کاهش پرخاشگری و گرایش به فرار از مدرسه در دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی بود این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی می باشد جامعه پژوهشی حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی مدارس دولتی شهر بوکان در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ بود به منظور برآورد حجم نمونه از جدول مورگان استفاده و حجم نمونه پژوهش برابر با ۳۲۰ نفر برآورد شد ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های محقق ساخته رفتارهای پرخطر در ابعاد پرخاشگری و گرایش به فرار از مدرسه و خودمراقبتی بود که روایی آن توسط متخصصین موضوعی تایید و پایایی آن بر اساس آلفای کرونباخ۹۱/۰برآورد گردید پس از گردآوری اطلاعات به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که ابعاد دانش خودمراقبتی شامل : سلامت جسمانی ، سلامت روانی ، سلامت اجتماعی و سلامت معنوی با کاهش میزان پرخاشگری و گرایش به فرار از مدرسه رابطه معنی داری دارند؛ همچنین نتایج آزمون تحلیل رگرسیون خطی چندگانه نیز نشان داد که کلیه ابعاد دانش خودمراقبتی به طور معناداری قادر به پیش بینی و تبیین پرخاشگری و گرایش به فرار از مدرسه هستند بنابراین ، می توان نتیجه گرفت که آموزشهای مبتنی بر خودمراقبتی نقش مهمی در کاهش پرخاشگری و گرایش به فرار از مدرسه در دانش آموزان دختر نوجوان دارد و روشی سودمند برای ارتقاء سلامت و کاهش رفتارهای آسیب زا در نوجوانان می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
سعادت نیستانی پور
کارشناسی آموزش ابتدایی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، بوکان، ایران معاون پرورشی اداره آموزش و پرورش شهرستانبوکان
شیرین رحیمی
فوق دیپلم آموزش ابتدایی ، دانشگاه علمی کاربردی ، بوکان، ایران مربی مراقبت سلامت اداره آموزش وپرورشبوکان
شیوه ارجاع
نیستانی پور، سعادت و رحیمی، شیرین،1403،بررسی نقش دانش خودمراقبتی در کاهش پرخاشگری و گرایش به فرار از مدرسه در دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان بوکان،چهارمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری12 اردیبهشت 1403 · تهران