اثربخشی آموزش خوددلگرم سازی شوناکر بر توانمندسازی روانشناختی معلمان ابتدائی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش خود دلگرم سازی بر توانمندسازی روانشناختی معلمان ابتدائی انجام گرفت طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه معلمان ابتدائی شهرستان نائین در سال تحصیلی ۱۴۰۱ ۱۴۰۰ به تعداد ۱۸۰۰ نفر بود از جامعه فوق ۳۰ نفر با توجه به معیارهای ورود و خرج از پژوهش از طریق نمونه گیری در دسترس و بر اساس همکاری داوطلبانه شرکت کنندگان انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آمایش و کنترل گمارده شدند گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای هر هفته یک جلسه آموزش خوددلگرم سازی شوناکر بر مبنای نظریه آدلر ۱۹۸۰ را دریافت کردند و در این فاصله گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد ابزارهای پژوهش شامل توانمندسازی PEQ اسپریتزر ۱۹۹۵ بود داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری تجزیه وتحلیل شدند نتایج نشان داد که آموزش خوددلگرم سازی بر توانمندسازی روانشناختی معلمان ابتدائی شهرستان نائین تاثیر معناداری دارد p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهناز مستری

کارشناس ارشد روانشناسی مثبت گرا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نائین، اصفهان، ایران

علی مهران

کارشناس علوم تربیتی تکنولوژی آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

ساجده جونابادی

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی، موسسه آموزش عالی هاتف زاهدان، زاهدان، ایران

مستری، مهناز و مهران، علی و جونابادی، ساجده،1402،اثربخشی آموزش خوددلگرم سازی شوناکر بر توانمندسازی روانشناختی معلمان ابتدائی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل