بررسی سحر و جادو از منظر عرفان پائولوکوئیلو و علامه طباطبایی

چکیده مقاله

انسانها همواره به دنبال راه برای تسکین دردهای درونی خود بودهاند یکی از این راه ها که انسانها در طول تاریخ دنبال کرده سحرو جادو بوده است از جمله این افراد پائولو کوئیلو است وی معتقد است عالم معنویت منشا سحرو جادو است اما علامه طباطباییی سحرو جادو را علومی غریبه میداند که بر افراد برای کسب قدرت و توانایی بیشتر به سمت آن رفته اند تفاوت ها و شباهت هایی در دو دیدگاه وجود دارد در این تحقیق از روش تحلیلی توصیفی و تطبیقی استفاده شده است شباهت های دو دیدگاه: ۱ هر دو معتقدند سحرو جادو وجود دارد ۲ هر دو به اینکه چیزی درون انسان است معتقدند پائولو آن را جادو علامه اراده میداند ۳ هر دو منشا جادو را درون انسان میدانند ۴ هر دو جادوگران را انسانهایی میدانند که دارای آگاهی هستند تفاوت ۱ پائولو جادو را نیرویی در درون انسان میداند علامه جادو را برخواسته از اراده میداند ۲ پائولو جادو را برای زندگی حایز اما علامه مخرب و حرام میداند ۳ پائولو جادوگری را نزدیک شدن به خرد اعظم میداند اما علامه دور شدن از ایمان میداند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زینب زنگیوند درویشوند

کارشناسی ارشد، الهیات و معارف اسلامی /فلسفه و حکمت اسلامی، و علوم و تحقیقات اسلامی و دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین، قزوین

روح اله آدینه

استاد یار دانشگاه ، الهیات و معارف اسلامی/ فلسفه و حکمت اسلامی و علوم و تحقیقات اسلامی و دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین، شهر قزوین

�نگیوند درویشوند، زینب و آدینه، روح اله،1402،بررسی سحر و جادو از منظر عرفان پائولوکوئیلو و علامه طباطبایی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل