چکیده مقاله
این پژوهش با هدف اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر افزایش تاب آوری و کاهش استرس دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان میاندوآب انجام شد پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی است این پژوهش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون می باشند جامعه آماری پژوهش حاضر دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان میاندوآب سال تحصیلی ۱۴۰۱ ۱۴۰۰ بودند که تعداد ۴۰ نفر از دانش آموزان با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای دو مرحله ای در دو گروه آزمایش و گروه کنترل می باشد به عنوان افراد نمونه انتخاب شدند ابزار اندازه گیری دو پرسشنامه تاب آوری آیزنگ و گلین ویلسون ۲۰۰۲ و مقیاس افسردگی ، اضطراب ، استرس DASSلاویبوند و لاویبوند ، ۱۹۹۵ با روش نمونه گیری دردسترس بین آنها توزیع شد برنامه مداخله آموزش خودتنظیمی بر اساس مدل آموزشی زیمرمن ۲۰۰۰ ، به نقل از پرینتیچ و همکاران،۲۰۰۵ و پژوهش اشمیتز و وایز ۲۰۰۶ بود در این پژوهش جهت تحلیل یافته ها از نرم افزار ۲۳spss و جهت بررسی فرضیه های پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد نتایج آزمون فرضیه ها نشان داد که آموزش راهبردهای خودتنظیمی موجب بهبود تاب آوری در دانش آموزان شده است همچنین ادامه نتایج حاکی از آن بود که آموزش راهبردهای خودتنظیمی موجب کاهش استرس در دانش آموزان شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�جاعت، زینت و کریمی، معصومه و پاشاپور، منیژه،1402،اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر افزایش تاب آوری و کاهش استرس دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان میاندوآب،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل