چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر شادکامی و سلامت عمومی دانشجویان در دوره همه گیری COVID ۱۹ به کمک روش شبه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد به همین منظور با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعدادی از دانشجویان دانشگاه فرهنگیان نمونه پژوهش را تشکیل دادند ابزار پژوهش شامل مقیاس شادکامی آکسفورد و مقیاس سلامت عمومی بوده است از میان نمونه پژوهش، آزمودنی هایی که در مقیاس شادکامی و سلامت عمومی نمرات پایین تری گرفتند و داوطلب شرکت در پژوهش بودند نمونه نهایی که شامل ۳۰ دانشجو بوده است را تشکیل دادند سپس با استفاده از گمارش تصادفی، ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفردر گروه کنترل جای گرفتند گروه آزمایش در معرض متغیر مستقل یعنی آموزش مهارتهای زندگی طی ۹ جلسه دو ساعته قرار گرفت و در مقابل گروه کنترل هیچ گونه آموزشی در این زمینه دریافت نکرد متغیرهای وابسته در هر دو گروه دو بار مورد اندازهگیری قرار گرفت اندازه گیری اول پیش آزمون برای هر دو گروه قبل از اعمال متغیر مستقل صورت گرفت، اندازه گیری دوم پس آزمون بعد از اعمال متغیر مستقل انجام گرفت در تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس و استفاده از آزمون تعقیبی بن فرونی استفاده شد نتایج پژوهش حاکی از آنست که آموزش مهارتهای زندگی بر میزان شادکامی و سلامت عمومی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان تاثیر داشته و باعث افزایش شادکامی و کاهش افسردگی و اضطراب در آنها شده است در پایان نتایج این پژوهش به کمک نمونه تحقیقات مشابه مورد تبیین قرار گرفت
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
مریم عظیمی
مدرس، دکتری روانشناسی سلامت، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان امیرکبیر استان البرز
نرگس کوسیاهی
استادیار، دکتری ادبیات فارسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان امیرکبیر استان البرز
سیده فاطمه موسوی
دانشجو، روانشناسی، گروه روانشناسی دانشگاه بین الملل امام خمینی قزوین
شیوه ارجاع
�ظیمی، مریم و کوسیاهی، نرگس و موسوی، سیده فاطمه،1402،اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر شادکامی و سلامت عمومی دانشجویان دانشگاه فرهنگیان در دوره بحران همه گیری کووید ۱۹،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل