چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوج درمانی هیجانمدار EFT بر بهبود کیفیت تعاملات بین فردی و کاهش گرایش به روابط فرازناشویی زوجین انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه ی مورد مطالعه در این پژوهش شامل کلیه زوجین متقاضی طلاق شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود که به روش نمونه گیری در دسترس۳۰ زوج از آنها، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند گروه آزمایش به مدت یک ماه، برنامه زوج درمانی هیجانمدار را در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت گروهی دریافت کردند؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه کیفیت روابط پیرس و همکاران ۱۹۹۱ و پرسشنامه گرایش به روابط خارج از ازدواج شیردل، ۱۳۸۵ در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد به منظور تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد یافته ها نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای کیفیت تعاملات بین فردی و گرایش به روابط فرازناشویی ، تفاوت معناداری وجود دارد با توجه به یافته های حاص از پژوهش می توان اظهار کرد که زوج درمانی هیجان مدار باعث افزایش و بهبود کیفیت تعاملات بین فردی و کاهش گرایش به روابط فرازناشویی زوجین متقاضی طلاق شده است بنابراین ، زوج درمانی هیجانمدار می تواند به عنوان شیوه مناسبی در جهت بهبود تعاملات و تعارضات در نظر گرفته شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هبازی، زینب،1402،اثربخشی زوج درمانی هیجانمدار (EFT) بر بهبود کیفیت تعاملات بین فردی و کاهش گرایش به روابط فرازناشویی زوجین،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل