ارتباط بین صفات خود ارجاعی مثبت و منفی با مولفه های عزت نفس و شادکامی در دانشجویان روانشناسی شهرستان آمل

چکیده مقاله

هدف کلی این تحقیق ، بررسی ارتباط بین صفات خود ارجاعی مثبت و منفی با مولفه های شادکامی و عزت نفس می باشد در همین راستا، تحقیق حاضر با روش کمی و مبتنی بر یک مطالعه توصیفی براساس سنجش میزان همبستگی بین صفات انجام پذیرفت جامعه آماری این تحقیق را دانشجویان رشته روان شناسی دانشگاه پیام نور آمل تشکیل دادند که برای اجرای این طرح ۱۰ درصد جامعه هدف ۵۰ نفر در مجموع که ۳۰ نفر زن و ۲۰ نفر مرد را به صورت تصادفی و در دسترس به عنوان نمونه انتخاب کردیم برای اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های چک لیست صفات ارجاع به خود و دیگران، پرسشنامه شادکامی اکسفورد و پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت استفاده شد برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده کردیم بررسی نتایج نشان داد که بین متغیر شادکامی و عزت نفس رابطه معنی دار مستقیم وجود دارد متغیر شادکامی و عزت نفس با صفات خود ارجاعی مثبت رابطه معنی دار مستقیم و با صفات خود ارجاعی منفی رابطه معنی دار معکوس دارند از طرفی بین صفات مثبت ارجاع به خود با صفات منفی ارجاع به خود نیز رابطه منفی معنادار وجود دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه صغری آژیر

دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی دانشگاه پیام نور آمل

�ژیر، فاطمه صغری،1402،ارتباط بین صفات خود ارجاعی مثبت و منفی با مولفه های عزت نفس و شادکامی در دانشجویان روانشناسی شهرستان آمل،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل