استفاده از روش های کارگروهی و تیمی در تدریس و یادگیری

چکیده مقاله

روشهای کارگروهی و تیمی در حوزه تدریس و یادگیری به عنوان یک رویکرد موثر شناخته میشوند که امکان ارتقای تعاملات داخل کلاس و همکاری بین دانش آموزان و دانشجویان را فراهم میکنند در این مقاله، مفاهیم کارگروهی و تیمی به تفصیل توضیح داده شده و تفاوتها و تمایزهای بین این دو روش بررسی شده است با استفاده از روش کارگروهی، افزایش تعامل و مشارکت درون کلاس، تقویت مهارتهای ارتباطی و همکاری، توسعه مهارتهای اجتماعی و رفع احساس تنهایی، ارتقای تفکر انتقادی و حل مسئله و افزایش نگرش مثبت نسبت به یادگیری و تدریس میسر میشود علاوه بر این، روشهای تیمی نیز با تشکیل تیمهای تخصصی برای حل مسئله، پروژه های تیمی و تقسیم کار، بازیهای تیمی و رقابتهای مفید، و جلسات تفکر استراتژیک به تقویت همکاری و تعاملات گروهی می انجامند در طراحی و اجرای این روشها، نکاتی همچون انتخاب مناسب و تنوع دارنده ها در گروه ها، تعیین وظایف و مسئولیتهای هر عضو گروه، تسهیل کنشها و تعاملات گروهی، فراهم کردن زمینه های مشارکت و تبادل اطلاعات، و ایجاد محیطی حمایت کننده و پذیرای خطا و خلاقیت بسیار مهم است با این حال، استفاده از روشهای کارگروهی و تیمی نیز با چالشها همراه است مدیریت زمان و برنامه ریزی مناسب، حل تعارضات و رفع اختلافات درون گروهی، تعاملات غیرموثر و نداشتن تعادل در گروه ها، ایجاد تعلق و انگیزه درون گروه ها، و نیاز به مهارتهای تیمی و رهبری از جمله چالشهایی هستند که برای استفاده موفق از این روشها باید مدیریت شوند به عنوان پیشنهادات برای تحقیقات آینده، میتوان به مطالعه تاثیر استفاده از روشهای کارگروهی و تیمی در عملکرد تحصیلی دانش آموزان و دانشجویان، ارزیابی تاثیر روشهای کارگروهی و تیمی بر توسعه مهارتهای اجتماعی و همکاری، بررسی نقش رهبری در موفقیت این روشها، و بررسی تاثیر روشهای کارگروهی و تیمی بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان و دانشجویان در فعالیتهای آموزشی اشاره کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آزیتا شفیعی

کارشناسی آموزش ابتدایی، آموزگار

آرزو شفیعی

کارشناسی حسابداری ، آموزگار

زهرا زمانیان

کارشناسی علوم تربیتی ، آموزگار

�فیعی، آزیتا و شفیعی، آرزو و زمانیان، زهرا،1402،استفاده از روش های کارگروهی و تیمی در تدریس و یادگیری،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل