چگونه توانستم مشکل نارسانویسی یکتا را بهبود بخشم ؟

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر تبیین اثربخشی انجام فعالیت های آموزشی درمانی برای بهبود اختلالات نوشتاری با روش اقدام پژوهی مشارکتی است که در سه بعد تشخیص ، اجرا و ارزیابی نتایج در دوازده مرحله ، به مدت سه ماه و با مشارکت دانش آموز کلاس دوم دوره ابتدایی شهر مه ولات در سال تحصیلی ۱۴۰۰_۱۳۹۹صورت پذیرفت فعالیت های تشخیصی و جمع آوری اطلاعات از طریق مشاهده، مصاحبه و بررسی استاد قبلی نشانگر وجود اختلال نارسانویسی در او بود اقدام پژوه با انجام فعالیت هایی که بیشتر تکیه بر توانایی های روانی و جسمی دانش آموزان داشت توانست تا اقداماتی در جهت افزایش درک دانش آموز مورد نظر از نوشتار و همچنین ایجاد توانایی تسلط بر نوشت افزار در او ایجاد کند به گواه شواهد و اطلاعات نوع دوم بکارگیری روش های اقدام پژوه موثر بوده و نتایج نشان دهنده ی بهبود وضعیت نوشتاری دانش آموز بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم مصباحی

دانشجوی ترم ۸ کارشناسی پیوسته علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان شهید هاشمی نژاد مشهد

نسرین نصیری

دانشجوی ترم ۸ کارشناسی پیوسته علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان شهید هاشمی نژاد مشهد

زهرا فانی

دانشجوی ترم ۸ کارشناسی پیوسته علوم تربیتی ، دانشگاه فرهنگیان شهید هاشمی نژاد مشهد

مصباحی، مریم و نصیری، نسرین و فانی، زهرا،1402،چگونه توانستم مشکل نارسانویسی یکتا را بهبود بخشم ؟،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل