کیفیت زندگی در معلولان جسمی حرکتی: اثر سلامت روان و تاب آوری (مطالعه موردی: شهر سقز)

چکیده مقاله

مطالعات طولی و مقطعی در حوزه ی کیفیت زندگی نشان می دهد که با افزایش کیفیت زندگی، می توان آرامش روانی و مناسبات اجتماعی و خانوادگی بهتری را برای افراد فراهم کرد بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس سلامت روان و تاب آوری انجام شد روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلولان جسمی حرکتی شهر سقز در سال ۱۳۹۹ ۱۴۰۰ بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و جدول کرجسی و مورگان ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه مورد ارزیابی قرار گرفتند برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی ۱۹۹۸، سلامت عمومی کلدبرگ GHQ و تاب آوری کانر و دیویدسون ۲۰۰۳ استفاده شد تجزیه و تحلیل داده های پژوهش با استفاده از روشهای همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ صورت گرفت و سطح معناداری آزمونها ۰/۰۵ در نظر گرفته شد یافته ها نشان داد که همبستگی مثبت معنی داری بین سلامت روان و تاب آوری با کیفیت زندگی وجود داشت ۳۹/۹ درصد از واریانس کیفیت زندگی توسط سلامت روان و در مجموع ۵۱/۲ درصد از واریانس کیفیت زندگی توسط سلامت روان و تاب آوری تبیین شد بر اساس یافته های این پژوهش سلامت روان و تاب آوری می توانند پیش بین مناسبی برای کیفیت زندگی در معلولان جسمی حرکتی باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نظیره حسن پور

کارشناسی مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران

مسعود نجاری

دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روان شناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران

�سن پور، نظیره و نجاری، مسعود،1402،کیفیت زندگی در معلولان جسمی حرکتی: اثر سلامت روان و تاب آوری (مطالعه موردی: شهر سقز)،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل