بررسی اثربخشی آموزش زوج درمانی هیجان مدار بر بهبود الگوهای ارتباطی و تاب آوری زوجین

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش مولفه های زوج درمانی هیجان مدار بر بهبود الگوهای ارتباطی و تاب آوری زوجین شهر ایذه در سال ۱۴۰۱ بود این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل می باشد حجم نمونه شامل ۶۰ نفر ۳۰زوج بود که به شیوه نمونه گیری در دسترس از مراکز مشاوره شهر ایذه در سال ۱۴۰۱ انتخاب گردیدند و به شیوه تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند ملاک انتخاب نمونه جهت ورود آزمودنی های این پژوهش ، زوجینی بودند که به نوعی دچار مشکلات ارتباطی و تاب آوری پایین در زندگی بودند ابتدا زوجین به پرسشنامه مقیاس الگوهای ارتباطی و تاب آوری پاسخ دادند، سپس افراد گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه تحت آموزش راهبردهای مدیریت هیجان مبتنی بررویکرد EFT قرار گرفتند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه الگوهای ارتباطی کریستنس و سولاوای ۱۹۸۴ و تاب آوری کانر و دیویدسون ۲۰۰۳ می باشد جهت تحلیل دادهها از روش تحلیل کواریانس چند متغیری MANCOVA استفاده شد بر اساس مقایسه پیش آزمون و پس آزمون دوگروه یافته ها نشان داد که آموزش راهبردهای مدیریت هیجان مبتنی بر رویکرد EFT تاثیر معناداری بر بهبود الگوهای ارتباطی و تاب آوری زوجین دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم محمدی لیری

مقاله بررسی اثربخشی آموزش زوج درمانی هیجان مدار بر بهبود الگوهای ارتباطی و تاب آوری زوجین

محمدی لیری، مریم،1402،بررسی اثربخشی آموزش زوج درمانی هیجان مدار بر بهبود الگوهای ارتباطی و تاب آوری زوجین،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل