چکیده مقاله
مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر اضطراب در افراد بهبود یافته از کرونا در شهر یاسوج بود روش تحقیق شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش ، شامل بیماران بهبود یافته کرونایی بستری در بیمارستان شهید جلیل شهر یاسوج در خرداد و تیر ماه بودند که تعداد آنها در خرداد و تیر ماه سال ۱۴۰۰، ۴۵۸ نفر بود جهت تعیین حجم نمونه از جدول تعیین حجم نمونه کرجسی و مورگان ۱۹۷۶ استفاده شد، که بر اساس این جدول، حجم نمونه به تعداد ۴۰ نفر بود ابزار گردآوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه اضطراب کرونا علی پور ۱۳۹۸ و همچنین درمان شناختی رفتاری لی هی ۲۰۰۳ بود تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و آمار استباطی انجام شد در سطح توصیفی ، شاخص هایی نظیر فراوانی ، میانگین ، انحراف معیار مورد محاسبه قرار گرفتند و جهت آمار استنباطی ، از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد یافته های این پژوهش نشان داد درمان شناختی رفتاری بر روی اضطراب تاثیر معناداری داشته و اضطراب کرونا در گروه پس آزمون، کاهش معناداری نسبت به گروه پیش آزمون داشت ۰۰۰۱/۰p< و ۶۵۰/۳۱ F= همچنین ضریب اثر نشان داد ۴/۶۴ درصد اختلاف دو گروه مربوط به مداخله آموزشی بود نتایج این مطالعه نشان داد درمان شناختی رفتاری در کاهش اضطراب افراد بهبود یافته از کرونا تاثیر مثبت و معناداری دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ژمان، آسیه و موحدزاده، بهرام،1402،بررسی اثربخشی درمان شناختی - رفتاری بر اضطراب افراد بهبود یافته از کرونا در شهر یاسوج،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل