چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و تاب آوری افراد مبتلا به دیابت بود این پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون دو گروهی است جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به دیابت مراجعه کننده به مراکز تخصصی درمانی بابل در سال ۱۴۰۰ که ۴۰ نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفری گمارده شدند ۸ جلسه درمانی هفته ای یک بار و به مدت ۱۲۰ دقیقه توسط پژوهشگر اجرا شد برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه افسردگی بک BDI II و تاب آوری کانر و دیویدسون CD RSC، و برای تحلیل دادهها از آزمون ANCOVA استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد موجب بهبود افسردگی و تاب آوری در گروه آزمایش و در مرحله پس آزمون شده است ۰۵/۰ P< با توجه به یافته ها می توان نتیجه گیری کرد که این درمان تاثیر زیادی بر افزایش تاب آوری و کاهش افسردگی افراد مبتلا به دیابت دارد و باید به این دو سازه به عنوان یک متغیر میانجی در ارتباط بین سلامت روانی و سلامت جسمانی در الگوی ارتباط بین بدن و روان در بافت زندگی توجه شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�البی، مریم و عباس تبار، زهرا و داداشی، محمد،1402،بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب آوری و افسردگی افراد مبتلا به دیابت،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل