بررسی اثربخشی روان درمانی معطوف به انتقال بر ناگویی هیجان و انعطاف پذیری کنشی افراد مبتلا به درد مزمن

چکیده مقاله

هدف: پژوهش حاضر با هدف یررسی اثربخشی روان درمانی معطوف به انتقال بر ناگویی هیجان و انعطاف پذیری کنشی افراد مبتلا به درد مزمنانجام شد روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود جامعه آماری این تحقیق همه افراد مراجعه کننده به کلینیک های توانبخشی شهر تهران۱۴۰۱ ۱۴۰۰ بودند از میان آن ها، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر گمارده شدند گروه آزمایش روان درمانی معطوف به انتقال را به مدت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ایی دریافت کرد در حالی که، گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد هر دو گروه با استفاده از ناگویی هیجان و انعطاف پذیری کنشی در پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری مورد ارزیابی قرار گرفتند جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد یافته ها: نتایج نشان داد که بین نمرات پس آزمون و پیش آزمون تفاوت معنی داری وجود داشت p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پریسا پاک سرشت

کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد علوم تحقیقات، آزاد اسلامی، تهران، ایران

اعظم اکبری

کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی،واحد زنجان، آزاد اسلامی، زنجان ، ایران

محمدحسن انصاری

کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد علوم تحقیقات، آزاد اسلامی، تهران، ایران

فاطمه قلاوند

دانشجو کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد اندیمشک، آزاد اسلامی، اندیمشک، ایران

پاک سرشت، پریسا و اکبری، اعظم و انصاری، محمدحسن و قلاوند، فاطمه،1402،بررسی اثربخشی روان درمانی معطوف به انتقال بر ناگویی هیجان و انعطاف پذیری کنشی افراد مبتلا به درد مزمن،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل