چکیده مقاله
اختلال اضطراب اجتماعی به ترس آشکار و پیوسته از موقعیت های اجتماعی یا عملکردی اشاره دارد خودپنداره و تصویر بدنی در تبیین اضطراب اجتماعی نقش قابل ملاحظه ای می تواند داشته باشد هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین نقش واسطه ای شفقت به خود در رابطه خودپنداره و تصویر بدنی با اضطراب اجتماعی دانشجویان دختر دانشگاه صنعتی اصفهان بود مطالعه ی حاضر از نوع طرحهای همبستگی است و از روش معادلات ساختاری مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شده است از جامعه دانشجویان دختر دانشگاه صنعتی اصفهان با روش نمونه گیری داوطلبانه نمونه ای با حجم ۳۰۰ نفر انتخاب شدند برای جمع آوری دادهها از مقیاس شفقت خود نف ، مقیاس خودپنداره بک و همکاران ۱۹۹۰ ، پرسشنامه نگرانی از تصویر بدنی لیتلتون و همکاران ۲۰۰۵ و پرسشنامه اضطراب اجتماعی کونور و همکاران ۲۰۰۰ استفاده شد داده های جمع آوری شده با استفاده از نرمافزارهای spss نسخه ۲۵ و AMOS نسخه ۲۲ تحلیل شد یافته ها نشان داد، شفقت به خود به میزان ۳/۲۲ درصد از مسیر بین خودپنداره و اضطراب اجتماعی می کاهد همچنین نتایج بیانگر آن بود که شفقت به خود در رابطه خودپنداره و اضطراب اجتماعی نقش واسطه ای جزئی دارد ۰۵/۰ p< شفقت به خود در رابطه تصویر بدنی و اضطراب اجتماعی دانشجویان دختر نقش واسطه ای جزئی دارد ۰۵/۰ p< خودپنداره بر روی اضطراب اجتماعی دانشجویان تاثیر منفی دارد ۰۵/۰ p< تصویر بدنی بر روی اضطراب اجتماعی دانشجویان دختر اثر مستقیم دارد ۰۵/۰ p< یافته های پژوهش ، نشانگر اهمیت خودپنداره و تصویر بدنی در تبیین اضطراب اجتماعی بود و شفقت به خود، بین خودپنداره و تصویر بدنی با اضطراب اجتماعی نقش میانجی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
هارونی، بهنوش و خوش اخلاق، حسن،1402،نقش واسطه ای شفقت به خود در رابطه خودپنداره و تصویر بدنی با اضطراب اجتماعی دانشجویان دختر دانشگاه صنعتی اصفهان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل