چکیده مقاله
انسان اصالتا موجودی اجتماعی است و مهمترین بستر فعالیت یافتن این موجود اجتماعی ،کانون مقدس خانواده است خانواده اولین و مقدس ترین و پربرکت ترین نهاد اجتماعی در تاریخ فرهنگ و تمدن انسانی است ؛ بنابراین سلامت و سعادت یک جامعه به سلامت و پویایی خانواده بستگی دارد و سلامت و تعادل نظام خانواده، به نحوه گزینش همسروابسته است اعراب جاهلی این کانون مقدس را با جهل و نادانی خود ،به انحراف کشانده ، و آن را منحصر در ارضاء غریزه جنسی دانسته و از سوی دیگر با ظلم به زن و نادیده گرفتن او ، موجبات پژمردگی و انفعال زن ، و در نهایت تربیت نسلی خودکامه رو ایجاد مینمودند، در حالی که در اسلام ازدواج به معنای زوجیت و تشکیل خانواده به کار رفته و خداوند در نظام آفرینش اکثر مخلوقات را به صورت زوج آفریده است به طوری که انسان به طور فردی نمی تواند تمام نیاهای جسمی و روحی خود را تامین نماید و در این مسیر نیازمند یار و همراهی دلسوز است هدف از این پژوهش بررسی مفهوم خانواده در اسلام به روش تحلیلی و توصیفی ، با مقایسه و تطبیق نظام خانواده در دوره جاهلیت و قبل از اسلام ، با تکیه بر آیات قرآن می باشد نگارنده، ورود اسلام و تسری قوانین آن به زندگی فردی و اجتماعی افراد و تاثیر گذاری آن بر بنیان خانواده را، عاملی مهم در شکوفائی و نشاط روابط زوجین و خوشبختی فرزندان و تربیت نسلی بالنده می داند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اقرزاده فسقندیس، نسرین،1402،واکاوی تطبیقی خانواده در دوره جاهلیت و اسلام از منظر قران،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل