چکیده مقاله
آیات ۶ و ۷ سوره مبارکه حمد در باب هدایت مومنان است که هدایت آنان را از هدایت مغضوبین درگاه الهی و گمراهان استثناء می کند در تفسیر المیزان و تفسیر نور به وجوه مختلف تفسیری این آیات شریف توجه و تاکید وافر شده است و علامه طباطبایی و آیت الله قرائتی به تفسیر درباره وجوه مخلف تفسیری این آیات پرداخته اند در این مقاله سعی بر این است تا با روش مروری به بررسی و ذکر اندیشه های علامه طباطبایی و آیت الله قرائتی در باب تفسیر این دو آیه توجه شود هر دو مفسر بزرگ معاصر جهان اسلام بر این نکته تاکید کرده اند که این آیات هدایت مومنان را به صراط الهی توصیف کرده که در نهایت به قرب الهی می رسد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی اسکندیان، عبداله و پرویزی خسروشاهی، رسول،1402،واکاوی تفسیری آیات ۶ و ۷ سوره حمد در پرتو تفاسیر المیزان و نور،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل