چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آمورش راهبردهای حل مساله بر پیشرفت تحصیلی اشتیاق به مدرسه دانش آموزان انجام شد طرح پژوهش نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دخترپایه ششم ابتدایی شهرستان رودان در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱بود،که ۴۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای در دوگروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند ابزار اندازه گیرزی پرسشنامه اشتیاق به مدرسه بری ، بتی و وات ۲۰۰۴ وپرسشنامه فام و تیلور ۱۹۹۰ در حوزه ی پیشرفت تحصیلی بود جهت تجزیه وتحلیل دادهها از روش آماری تحلیل تحلیل کوواریانس خطی استفاده شد نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل دادهها، نشان داد که تفاوت معناداری بین دو گروه گواه و آزمایش از نظر آماری در سطح معناداری ۰۵,۰P < فرض صفر در سطح ۵% رد می شود یا سطح ۹۵/۰ معنادار می باشد به منظور حذف اثر پیش آزمون از شاخص آماری تحلیل کواریانس استفاده گردید که نتایج به دست آمده، نشان داد آموزش راهبردهای حل مساله بر ۲ متغیر پیشرفت تحصیلی و اشتیاق به مدرسه تاثیر معناداری داشت میزان این تاثیر برای متغیر عملکرد معنادار بودن عملی ۲۳,۰ بوده است ، یعنی ۲۳ درصد کلی واریانس عملکرد دانش آموزان مربوط به آموزش راهبردهای حل مساله بوده است میزان این تاثیر برای متغیر دلبستگی به مدرسه معنادار بودن عملی ۲۱,۰ بوده است ، یعنی ۲۱درصد کلی واریانس اشتیاق به مدرسه دانش آموزان مربوط به آموزش راهبردهای حل مساله بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورقنبر، زهرا و شاکری، گنجی،1402،بررسی تاثیر آموزش راهبرد های حل مساله بر پیشرفت تحصیلی اشتیاق به مدرسه دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان رودان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل