نقش تمرکزگرایی و تمرکز زدایی در آموزش و پرورش

چکیده مقاله

موضوع تمرکز و عدم تمرکز از موضوعاتی است که در تاریخ آموزش و پرورش محل بحث و منازعه علمای تعلیم و تربیت و خط مشی های آموزشی بوده است تاریخ یک صد ساله ی اخیر، یعنی قرن بیستم ، خود به تنهایی نمایانگر آن است که بسیاری از نظام های آموزش با مسئله ی تمرکز و عدم تمرکز دست به گریبان بوده اند تحلیل ادبیات پژوهشی موضوع، این نکته را روشن می کند که ، بودن در یکی از دو قطب متمرکز و غیر متمرکز یا حتی قرار گرفتن بر روی طیفی از تمرکز و عدم تمرکز یک امر مدیریتی است و مبتنی بر نوع مدیریت سیاسی ، اجتماعی و جهت گیری های ایدئولوژیک دولت ها است هر یک از نظام های تصمیم گیری دارای مقتضیات و معایب و مزایای خاص خویش هستند نظام دوره متوسطه ایران دارای مشخصات متمرکز است و اغلب در پاسخ به مشکلات این نظام به دنبال احیای نظام غیر متمرکز هستند وقوع این پدیده، یعنی عدم تمرکز در ساختار نظام آموزشی در مولفه های گوناگونی نظیر تصمیم گیری ، ساختار اداری ، مالی و صورت می پذیرد پژوهش حاضر بر اساس تحلیل اسناد و روش توصیفی به بررسی نظام های متمرکز وغیرمتمرکز در آموزش و پرورش می پردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا ایران پور

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه پیام نور

ناصر محمدی احمدآبادی

استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور

�یران پور، زهرا و محمدی احمدآبادی، ناصر،1402،نقش تمرکزگرایی و تمرکز زدایی در آموزش و پرورش،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل