چکیده مقاله
متکلمین اسلامی در معنا وشرایط معجزه ودلالت آن بر صدق مدعی دارای اختلاف نظراتی می باشند این تحقیق به بررسی این اختلافات ازدیدگاه سه متکلم بزرگ جهان اسلام یعنی:قاضی عبدالجبار با گرایش معتزلی وفخر رازی با گرایش اشعری وخواجه با گرایش شیعی پرداخته است نگارنده به شیوه تحلیلی توصیفی واستفاده از منابع وآثار مهم این سه متکلم کوشیده است ، به بررسی شرایط معجزه از نظر هریک از این سه متکلم بپرداخته ونتیجه این بررسی ها این شد که: عبدالجبار در تعریف معجزه میگوید؛معجزه،فعل حادث وخارقالعاده ای که خداوند برای تایید انبیاء بر ایشان جاری میسازد و دارای شرایطی از قبیل ۱:یا خارج ازقدرت هر موجود محدود باشدیادرحد قدرتش ۲ پس ازادعای نبوت باشد ۳مطابق ادعا باشد ۴مخالف جریانات عادی باشد ۵حقیقتا یاتقدیرا ازسوی خدا باشد ۶از اموراتی باشد که انجام آن از جهت جنس وصفت سخت ودشوار است اما فخر میگوید؛معجزه امر خارق العاده،مقرون به تحدی با عدم معارضه که دارای قیودی میباشد؛ ۱قید امر:از جهت این که معجزه عادی وغیر عادی میباشد ۲ قیدخارق العاده:جهت متمایز ساختن مدعی از غیرمدعی ۳قیدمقرون به تحدی:برای شناخت کاذب از صادق ومتمایز ساختن معجزه از ارهاص وکرامت آمده ۴قید عدم معارضه:برای متمایز ساختن معجزه ازسحر وشعبده آمده است خواجه درتعریف معجزه میگوید:کارهای خارق العاده ای که دیگران از آوردن آن چه درقسمت سلبی وچه درقسمت اثباتی نااتوانند و دارای شرایطی ازقبیل: ۱مردم ازآوردن آن عاجز باشند ۲ازجانب خدا باشد ۳در دوران تکلیف باشد ۴توام با ادعا باشد ۵خارق العاده باشد وازطریق این معجزات نبو۶ت پیامبررا به ثبوت میرساند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفریان، حسن و میرزایی، سیاوش،1402،معجزه و شرایط آن از دیدگاه عبدالجبار معتزلی ، فخررازی و خواجه طوسی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل