چکیده مقاله
مقدمه : در اغلب اختلالات خلقی ، رویداد آسیب زا به تنهایی علت اصلی اختلال نیست بلکه نحوه پردازش این رویداد در سیستم شناختی انسان هم نقش مهمی راایفا می کند طبق مدل های جدید شناختی ، تاب آوری یک نوع واکنش به تهدیدکننده های محیطی تلقی میشود هدف این تحقیق مقایسه رابطه تاب آوری با سوگیری تفسیری مثبت تحت دو شرایط استرس القایی و شرایط عادی می باشد روش کار: جامعه آماری این تحقیق ۷۰ آزمودنی مذکر بود دامنه سنی ۱۹ ۴۹ که براساس نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند مقیاس تاب آوری کانر دیویدسون CD RISC، آزمون کامپیوتری سوگیری تفسیر تاب آوری برای سنجش استفاده شدند و تکلیف جایگذاری جمع های متوالی شنیداری به عنوان تکنیک ایجاداسترس القایی PASAT مورد استفاده قرارگرفت داده ها با ۲۴SPSSتجزیه و تحلیل شدند یافته ها: نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری و سوگیری تفسیری مثبت تحت شرایط عادی و استرس زا رابطه ای ندارد اما آزمودنی ها تحت شرایط استرس القایی تاب آوری کمتری رانسبت به شرایط عادی نشان دادند و عملکرد آنها در آزمون سوگیری تفسیری مثبت درشرایط استرس زا نتیجه گیری : تاب آوری به عنوان یک صفت شخیصی تلقی شده که منجربه مقابله خوب یابد نسبت به شرایط استرس زا می شود سوگیری تفسیر مثبت با تاب آوری رابطه مستقیم نداشته و با کاهش سوگیری تفسیری مثبت تحت شرایط استرس عملکرد تاب آوری شخص نسبت به شرایط عادی کاهش می یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یعقوبی، علی و پاپلی میبدی، راحله و مهرآور، زهرا،1402،مقایسه رابطه تاب آوری با سوگیری تفسیر ی مثبت تحت شرایط استرس القایی و شرایط عادی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل