بررسی رابطه علم و اخلاق

چکیده مقاله

اصل وجود ارتباط بین علم و اخلاق شایسته امری انکارناپذیر است به طوریکه هر چه بر معرفت انسان نسبت به خوبیهای صفت پسندیده و اعمال شایسته افزودهشود و از آثار زیانبار و پیامدهای منفی اعمال زشت و صفات اخلاقی ناپسند بیشتر آگاه گردد، بیشک در تربیت اخلاقی او موثرتر است و او را به سمت اخلاق پسندیده بیشتر سوق میدهد زشتیها جای خود را به زیباییها و بسیاری از مفاسد اخلاقی جای خود را به محاسن اخلاقی میدهد قرآن مجید کرارا تعلیم کتاب و حکمت را در کنار تزکیه و پاکسازی اخلاقی قرار می دهد؛ گاه »تزکیه« را بر »تعلیم« مقدم می دارد، و گاه »تعلیم« و بر »تزکیه« ؛ و این نشان می دهد که میان این دو رابطه عمیقی است یعنی هنگامی که انسان از خوبی و بدی اعمال و صفات اخلاقی آگاه گردد و آثار و پیامدهای هر یک از صفات »فضیلت« و »رذیلت« را بداند، بی شک در تربیت و پرورش او موثر است؛ بطوری که می توان گفت بسیاری از زشتیهای عمل و اخلاق، از ناآگاهیها سرچشمه می گیرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه یزدان پناه

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، آموزش و پرورش خراسان شمالی

سیده مهدیه دهقان

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، آموزش و پرورش خراسان شمالی

حجت اله محمدیان

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، آموزش و پرورش خراسان شمالی

سیده سکینه شعبانی

کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، آموزش و پرورش خراسان شمالی

یزدان پناه، فاطمه و دهقان، سیده مهدیه و محمدیان، حجت اله و شعبانی، سیده سکینه،1402،بررسی رابطه علم و اخلاق،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل