سیمای عرفان در کلام سعدی، فرمانروای اخلاق و تربیت

چکیده مقاله

در دیدگاه عرفانی سعدی خداپرستی و اعتقاد عملی به مسایل دینی موج میزند؛ ولی به عنوان عارفی کامل که همه مسالک معنوی را در نقطه توحید پیوند میدهد، به کتاب هستی و زیباییهای آن که به زبانهای گوناگون تسبیح خداوند میکنند، سخن رانده است سعدی اگرچه درتمام آثارش با صراحت، خویشتن را در زمره ی عارفان نام میبرد؛ ولی عرفان و دینداری او آرام، معتدل، بیریا و بدونتعصب است و همواره سعی دارد آموزه های عرفانی را در خدمت اجتماع و اصلاح امورمردم به کار برد شیخ اجل دیدگاه عرفانی بسیار روشن، ساده، طبیعی و خالی از ابهام و پیچیدگی دارد چه، به نظر او همه افراد انسانی در اصل فطری نیکند و میتوانند به ذروهی فضیلت و معرفت نایل آیند و نفس خود را از بدیها بپیرانند و به نیکیها بیارایند ایشان پرهیز از عجب و خودبینی را بر سالکان و عارفان واقعی واجب داشته و معتقد است اگر عارف این پرده های گوناگون را کنار زند در آن صورت آفتاب حقیقت را از هر سو تابان میبیند و در می یابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیدرمضان طالب نژاد

مربی و عضو هیات علمی دانشگاه فنی وحرفه ای

سیدرضا طالب نژاد

آموزگار اداره آموزش و پرورش شهرستان قائمشهر

امیرحسین شفیع تبار سماکوش

آموزگار اداره آموزش و پرورش شهرستان بابل

�الب نژاد، سیدرمضان و طالب نژاد، سیدرضا و شفیع تبار سماکوش، امیرحسین،1402،سیمای عرفان در کلام سعدی، فرمانروای اخلاق و تربیت،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل