چکیده مقاله
مکتبخانه ها سالهای متمادی دارای سازمان و با برنامه روشن نبودند و کامال مستقل از دولت و با پشتیبانی علما و روحانیون اداره می شد ند و معلمان مکتب نیز، بطور کلی از بین طالب علوم دینی بوده و از کتابها و شیوه های آموزشی حوزه های علمیه بهره می گرفتند دولت نیز کمترین توجهی به دگرگونیهای بین المللی و دگرگونیهای شیوه های آموزشی در جهان از خود نشان نداده و تمایلی به تغییر و تحول در روش های سنتی و قدیمی نداشت این ناسازگاری بین دو نظام آموزشی قدیم و جدید، در نهایت به دخالت دولت انجامید و در زمان پهلوی اول، دگرگونیهای بسیاری در نظام آموزشی انجام پذیرفت که مهمترین این دگرگونیها خارج شدن نظام مکتبخانه ای و روحانیان از نظام آموزشی کشور بود این امر نیز دارای آثار و پیامدهای فراوانی بود که در این مقاله به بررسی و شرح آن خواهیم پرداخت نتیجتا، مخالفت عده ای از روحانیون با مدارس جدید، و نوآوریهای این مدارس، آنان را نه در کوتاه مدت، بلکه در دوره پهلوی اول، به طور کل از صحنه تعلیم و تربیت عمومی کشور خارج ساخت و به جای آن آموزش و پرورش را، که تا مقدار زیادی با شرایط اجتماعی و فرهنگی کشور ما ناملموس بود، وارد نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اعد موچشی، یوسف،1402،بررسی مقایسه نظام تعلیم و تربیت در دوره قاجار و پهلوی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل