چکیده مقاله
هدف این پژوهش پیش بینی خودکنترلی بر اساس دیدگاه زمانی و معنای زندگی در زنان چاق تحت درمان چاقی بود روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی بوده و جامعه آماری شامل کلیه زنان تحت درمان چاقی مراجعه کننده به موسسه درمان چاقی برکه واقع در تهران در سال ۱۴۰۱ می باشد که به منظور نمونه گیری ۱۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به پرسشنامه های زیمباردو پاسخ دادند چشم انداز زمانی ، پرسشنامه های معنای زندگی استیگر و همکاران ۲۰۰۶ و خودکنترلی تانجی و همکاران ۲۰۰۴ نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که از بین مولفه های دیدگاه زمانی ، دیدگاه زمانی گذشته منفی با ۲۸۷/۰=β ، دیدگاه زمانی گذشته مثبت با ۲۴۹/۰ =β و چشم انداز زمانی متعالی ۳۰۲/۰ =β با ۹۵%اطمینان با خودکنترلی رابطه معنی داری ۰۵/۰ ≤p و از مولفه های معنای زندگی ، وجود معنای زندگی و جستجوی معنای زندگی با ۹۹ درصد اطمینان، با خودکنترلی زنان چاق تحت درمان چاقی رابطه معناداری دارد در نتیجه می توان گفت برای افزایش خودکنترلی می توان از آموزش معنای زندگی و دیدگاه زمانی استفاده کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مجیدانصاری، نوشین و فهیمی نژاد، فهیمه و صادقی افجه، زهره،1402،رابطه چشم انداز زمان و معنای زندگی با خود کنترلی در زنان چاق تحت درمان چاقی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل