چکیده مقاله
حشر و بعث موجودات از مسائل کلامی و فلسفی است که متکلمان و فلاسفه مسلمان به آن می پردازند و بیان می کنند که خداوند در قیامت انسان ها را زنده می کند و جزای هر کس را می دهد جریان حشر و زندگی بعد از مرگ چنان پیچیده است که آراء متفکران درمورد مبدا عالم دچار نابسامانی و پریشانی شده است زیرا مادیون منکر مبدا عالم و پایانی برای جهان قائل نیستند بلکه برخی از مومنان به آفریدگار جهان درباره حشر در قیامت تردید دارند ملاصدرا از جمله فیلسوفان مسلمان است که در این مورد بحث کرده است و به تحلیل و تبین حشر و بعث موجودات عالم پرداخته است پژوهش حاضر در صدد بررسی بعث اجساد و حشر ارواح از دیدگاه ملاصدرا می باشد به همین منظور بعد از بیان چارچوب مفهومی موضوع تحقیق به ضرورت و اقسام معاد، اصول ملاصدرا، شبهات ماد جسمانی ، آراء مذاهب مختلف و در آخر مبحث موت، نفس و حشر موجودات مورد جستجو قرار گرفته است نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که ملاصدرا با توجه به آیات قرآن معتقد است که همه موجودات عالم از سافل ترین آن ها تا جمادات و نفوس نباتی و حیوانی و ارواح در قیامت محشور می شوند و حکمت الهی اقتضا دارد که انسان با جمیع قوا و جوارح اش محشور می گردد زیرا برای نفس بر حسب هر حالت و صفتی که در دنیا کسب کرده است پاداش و یا کیفر برای او لازم است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�طایی، مرضیه،1402،بعث اجساد و حشر ارواح از دیدگاه صدرالمتالهین،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل