چکیده مقاله
بینامتنی نظریه ای است که به روابط بین متونی می پردازد که موجب آفرینش متن جدیدی میشود وهر متن ادبی را به منزله »جذب ودگرگون سازی دیگر متون گوناگون گذشته یا همزمان آن « می داند قرآن کریم سند روشن حقانیت مکتب اسلام ودلیل قاطع رسالت پیامبر اکرم صلی علیه وآله وسلم میباشد ضامن سعادت حقیقی وراهنمای زندگی درست اسلامی والهی است که منبعی پربار وغنی برای متون پس از خود می باشد با توجه به ارتباط ناگسستنی عترت پیامبر صلی الله علیه آله وسلم با کتاب خداوند در خطبه ها واحادیث وادعیه وسخنرانی ها ومناظرات ایشان نور قران متجلی است بنابرین تجلی قرآن در مناظرات بر جای مانده از حضرت رضا علیه السلام در اشکال گوناگون ادبی به وضوح مشاهده میگرددبا این مبنا مناظره ی امام رضا علیه السلام با سلیمان مروزی متکلم خراسان از منظر نظریهی بینامتنی مورد بررسی قرار گرفت، نتایج این پژوهش نشان میهد بیشترین بینامتنی قرآنی در این مناظرهی امام از نوع اجترار نفی جزئی و امتصاص نفی متوازی می باشد این امر بیانگر این مطلب می باشد که امام در مناظرات خود از آیات قران به زیبایی بهره برده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفریان، حسن و قلی زاده، هاجر،1402،بینامتنی قرآنی مناظره ی امام رضا (علیه السلام) با سلیمان مروزی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل