تاثیر برنامه تربیت فرزند مبتنی بر رویکرد مثبت بر علائم احساسی و رفتاری دانش -آموزان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه تربیت فرزند مبتنی بر رویکرد مثبت بر علایم احساسی و رفتاری دانش آموزان بود جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دبستانی شهر نایین به همراه مادرانشان در سال ۱۴۰۰ بود با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس و براساس نمره پرسشنامه مشکلات احساسی و رفتاری آخنباخ و رسکولار، ۲۰۰۷ در پیش تست ، ۳۰ نفر که دارای ملاکهای ورود بودند، نمونه آماری را تشکیل دادند این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش ، آموزش فرزندپروری مثبت را دریافت کردند و گروه کنترل، مداخله ای دریافت نکردند همچنین برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس و برای تسریع در نتایج حاصله از نرم افزار ۲۲spss استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که برنامه تربیت فرزند مبتنی بر رویکرد مثبت به طور معناداری منجر به کاهش علایم احساسی و رفتاری دانش آموزان اضطراب، افسردگی ، مشکلات جسمانی ، مشکلات اجتماعی ، مشکلات تفکر، مشکلات توجه ، رفتار قانون شکنی و رفتار پرخاشگری می شود، در نتیجه می توان گفت برنامه تربیت برنامه مبتنی بر رویکرد مثبت رویکرد مناسبی جهت کاهش علایم احساسی و رفتاری کودکان می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهری ستاری نایینی

دانشآموخته کارشناسی ارشد روانشناسی اسلامی مثبتگرا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نایین، نایین، ایران

�تاری نایینی، مهری،1402،تاثیر برنامه تربیت فرزند مبتنی بر رویکرد مثبت بر علائم احساسی و رفتاری دانش -آموزان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل