چکیده مقاله
مقدمه: گاهی موانع و مشکلاتی در زندگی آدمی پدید می آید که سازگاری و در نتیجه تعادل روانی فرد را برهم می زند و باعث بروز اختلالات روانی می شود هدف پژوهش تعیین تاثیر روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده بر کاهش نشانگان روانشناختی در بیماران دچار اختلال شخصیت ضد اجتماعی بود روش کار: طرح پژوهش کارآزمایی تصادفی کنترل شده با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری را کلیه مردان ۴۵ ۱۹ سال مبتلا به اختلال شخصیت ضد اجتماعی بود تعداد ۱۶ نفر با توجه به تحقیقات مشابه، به شیوه دردسترس انتخاب و با روش تولید اعداد تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل جایگزین شدند ابزارهای پژوهش مقیاس چند محوری میلون ۳ و چک لیست نشانه های بیماری ۹۰ سوالی تجدیدنظر شده بود تجزیه و تحلیل داده ها با spss ۱۹ و به روش تحلیل واریانس چند متغیری انجام شد یافته ها : یافته ها نشان داد بین هر دو گروه در مولفه های اضطراب، پرخاشگری، افسردگی، شکایت های جسمانی، وسواس اجبار، ترس مرضی، روانپریشی، و افکار پارانوئیدی تفاوت معنادار وجود دارد و تنها در مولفه حساسیت در روابط بین فردی P> ۰/۰۵، =۳۵/۱ F، تفاوت بین دو گروه معنادار نبود نتیجه گیری : با توجه به نتایج می توان گفت روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده برای کاهش نشانگان روان شناختی بالینی بیماران دچار اختلال شخصیت ضد اجتماعی تاثیر دارد و به عنوان یک روش درمانی مطلوب می تواند مورد استفاده قرار بگیرد از این روش درمانی برای برخی مراکز نگهداری از بیماران ضد اجتماعی مثل اردوگاه ها، مراکز تربیتی، ندامتگاه ها و زندان ها مفید است
کلیدواژهها
نویسندگان
نیما صالحیان
کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
شیوه ارجاع
�الحیان، نیما،1402،تاثیر روان درمانی پویشی کوتاه مدت فشرده (ISTDP) بر کاهش نشانگان روانشناختی در بیماران دچار شخصیت ضد اجتماعی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل