تطابق نظریه های روانشناسی و روایات دین اسلام در زمینه اثرات شوخ طبعی در سلامت روانی

چکیده مقاله

شادمانی و نشاط باعث ارتقای زندگی انسان گردیده، تحرک، پویایی و نشاط را در انسان و جامعه موجب می گردد شوخی علاوه بر اینکه سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند، انعطاف به وجود آورده و انرژی روانی را هم زیاد می کند در فرهنگ دینی مسئله خوشحالی، شادی و شاد کردن دیگران، از ویژگی های مثبت و پسندیده به شمار آمده و از مزاح و شوخ طبعی به عنوان یک خصلت مومنانه، بخشی از خوش رفتاری و حسن خلق یاد شده است شوخ طبعی در قرآن هم ستایش شده تا آنجا که خداوند اول می خنداند و بعد می گریاند» اضحک و ابکی « با توجه به اهمیت شوخ طبعی در سلامت روان فرد و جامعه اسلامی، در این پژوهش محقق با استفاده از تحقیق و توصیف نظری و مطالعه کتابخانه ای و نمونه پژوهشی از طریق فیش برداری به این نتایج دست یافت که خوش طبعی می تواند به عنوان یک ابزار مراقبت از خود در شرایط تنشهای عصبی در نظر گرفته شود روانشناسی اسلامی مثبت نگر نیز بر این باور است که شوخ طبعی به اندازه ایمان، خوشبینی و شجاعت در سلامت روان موثر است با بررسی سوالات پژوهش و تحلیل یافته ها پیشنهاد می شود که روانشناسی اسلامی برای رسیدن به انسانها و جوامع سالم با تاسی از آموزه های دین مبین اسلام در خصوص حدود، شرایط و اثرات شوخی به تحقیق در زمینه های خلا های روانشناسی موجود در این ابعاد بپردازد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خدیجه صانعی دهکردی

کارشناس سازمان آب و برق خوزستان کارشناسی ارشد روانشناسی اسلامی تفکر مثبت گرا

منیژه صانعی دهکردی

هنر آموز کاردانش ، هنرستانهای تهران

�انعی دهکردی، خدیجه و صانعی دهکردی، منیژه،1402،تطابق نظریه های روانشناسی و روایات دین اسلام در زمینه اثرات شوخ طبعی در سلامت روانی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل