تفسیر نور در آیه شریفه نور(بررسی تطبیقی دو دیدگاه مشتق گرا و مبدا گرا در عرفان شیعی و اهل سنت)

چکیده مقاله

آیه شریفه الله نور السماو ات و الا رض نور، ۳۵، بدون شک یکی از آیات مشکله قرآن کریم از جهت لفظ و معنا است، برخی به توقف در این سنخ آیات حکم کرده اند و قائلان به امکان فهم و تفسیر نیز دراینباره به تعدد سخن گفتهاند، در این میان دو مواجهه ظاهری مشتق گرا و باطنی مبدا گرا دردسته بندی این تفاسیر، شایسته التفات است، نگاه مشتق گرا، نور را به معانی مشتق مانند هادی، منور، نور، مدبر، خالق، مزین، ناظم، الظاهر بنفسه، المظهرلغیره و تحویل نموده و تفاسیر باطنی از عینیت و مساوقت نور با حقیقت وجود و تعینات آن سخن گفته اند باطن گرایی اگرچه جریانی عرفانی است، امادر فضای عرفان شیعی و تفاسیر عرفانی شیعی نمود بیشتر و بهتری پیداکرده و تفاسیر عرفانی سنی در فضای غالب خود، تابع همان نگاه ظاهری بوده و جزبه ندرت از تاویل حقیقت وجود و ذات حق به نور بهره نبردهاند در این مقاله با روش تحلیلی به مطالعه این دو نگرش در تفسیر آیه نور پرداخته و نشانداده ایم نگرش باطنی در عرفان شیعه و تفاسیر عرفانی شیعی به رشد و بالندگی بیشتری دست یافته، از وحدت و انسجام بیشتری برخوردار بوده و در صورتتبیین صحیح، میتواند تفسیر دقیقتری از این آیه نسبت به تفاسیر مشابه به شمار آید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

غلامعلی مقدم

استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد ایران

نبی اله صدری فر

استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران ایران

محمدجواد طالبی چاری

استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران ایران

مقدم، غلامعلی و صدری فر، نبی اله و طالبی چاری، محمدجواد،1402،تفسیر نور در آیه شریفه نور(بررسی تطبیقی دو دیدگاه مشتق گرا و مبدا گرا در عرفان شیعی و اهل سنت)،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل