چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر نشاط تحصیلی، خودشکوفایی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان کوهرنگ در سال تحصیلی ۱۴۰۵ ۱۴۰۴ انجام شد این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های چهارم تا ششم مدارس ابتدایی شهرستان کوهرنگ بود که از میان آن ها ۳۰ دانش آموز دارای ملاک های ورود، به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گمارده شدند در مرحله نخست، پرسشنامه های استاندارد نشاط تحصیلی، خودشکوفایی و خوش بینی تحصیلی بر روی هر دو گروه اجرا و نمرات حاصل به عنوان پیش آزمون T۱ ثبت شد گروه آزمایش طی ده جلسه ۹۰ دقیقه ای، یک بار در هفته، آموزش مهارت های مثبت اندیشی را بر اساس پروتکل برگرفته از منابع معتبر کویلیام، ۲۰۰۳؛ سلیگمن و همکاران، ۱۹۹۵ دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد پس از اتمام دوره آموزشی، پس آزمون T۲ با همان ابزارها از هر دو گروه به عمل آمد داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره تحلیل شد یافته های پژوهش نشان داد آموزش مهارت های مثبت اندیشی منجر به افزایش معنادار نشاط تحصیلی، افزایش خودشکوفایی و بهبود خوش بینی تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد p < ۰ ۰۵ بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که مداخله مثبت اندیشی تاثیر قابل توجهی بر بهبود شاخص های روان شناختی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
حسین احمدی بابادی
۱ دانشگاه پیام نورمرکز اصفهان، رشته روانشناسی تربیتی
خدیجه اعراب شیبانی
استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور،تهران،ایران
نفیسه صدر ارحامی
استاد، علوم انسانی,دانشگاه پیام نور اصفهان
شیوه ارجاع
�حمدی بابادی، حسین و اعراب شیبانی، خدیجه و صدر ارحامی، نفیسه،1405،اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر نشاط تحصیلی، خودشکوفایی و خوشبینی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی شهرستان کوهرنگ،بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 فروردین 1405 · بابل