چکیده مقاله
در فرایند آموزش رسمی، به ویژه در دوره ابتدایی، گفتار معلم همواره به عنوان ابزار اصلی انتقال دانش تلقی شده و سکوت غالبا به مثابه وقفه ای منفی یا نشانه ای از ضعف تدریس در نظر گرفته شده است این نگرش موجب شده سکوت، علی رغم ظرفیت های آموزشی و تربیتی قابل توجه، جایگاه شایسته ای در ادبیات آموزش و مدیریت کلاس درس نداشته باشد در سال های اخیر، پژوهش های حوزه روان شناسی تربیتی، علوم شناختی و نظریه های نوین یادگیری نشان داده اند که وقفه های آگاهانه و هدفمند می توانند نقش موثری در بهبود تمرکز، خودتنظیمی، پردازش شناختی و کیفیت تعاملات کلاسی ایفا کنند مقاله حاضر با رویکردی مروری–تحلیلی، به بررسی مفهوم «سکوت آموزشی هدفمند» و تحلیل نقش آن در ارتقای یادگیری و مدیریت کلاس درس در دوره ابتدایی می پردازد در این راستا، ابتدا مبانی نظری مرتبط با سکوت آموزشی در چارچوب نظریه های یادگیری، پردازش اطلاعات، بار شناختی و خودتنظیمی مورد بررسی قرار می گیرد سپس گونه های مختلف سکوت آموزشی هدفمند شامل سکوت شناختی، هیجانی، مدیریتی و تاملی تبیین شده و کارکردهای هر یک در محیط کلاس درس تحلیل می شود یافته های حاصل از مرور پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد استفاده آگاهانه از سکوت آموزشی می تواند به افزایش تمرکز پایدار دانش آموزان، کاهش رفتارهای چالش برانگیز، تقویت خودکنترلی و ارتقای کیفیت یادگیری منجر شود همچنین سکوت هدفمند به عنوان راهبردی غیرکلامی، نقش موثری در مدیریت کلاس و ایجاد فضای یادگیری مبتنی بر احترام و مسئولیت پذیری ایفا می کند در پایان، ضمن جمع بندی یافته ها، پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان دوره ابتدایی و برنامه ریزان آموزشی ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عیدی، آمنه،1405،سکوت آموزشی هدفمند در کلاس درس در دوره ابتدایی،بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 فروردین 1405 · بابل