چکیده مقاله
هدف این مقاله، تبیین کاربردهای عملی هوش مصنوعی در مدیریت مدارس و تحلیل چالش های پیاده سازی آن در زیست بوم آموزشی ایران است در عصر تحول دیجیتال، گذار از مدل های مدیریتی سنتی و بوروکراتیک به سوی «حکمرانی هوشمند»، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای کیفیت نظام آموزشی است در این راستا، کاربردهای ملموس این فناوری در حوزه های مدیریت منابع انسانی مانند توزیع بهینه ساعات تدریس ، نظارت عملیاتی شناسایی زودهنگام افت تحصیلی ، تصمیم گیری های استراتژیک پیش بینی ریسک ترک تحصیل و تسهیل ارتباطات اداری مورد بررسی قرار گرفته است با این حال، تحلیل وضعیت مدارس ایران نشان می دهد که موانعی نظیر شکاف دیجیتال، مقاومت سازمانی در لایه های مدیریتی، ساختارهای متمرکز اداری و دغدغه های اخلاقی در حوزه حریم خصوصی، مانع از بهره برداری کامل از این ابزارها شده است بر اساس تجارب میدانی و تحلیل های عملیاتی، راهکارهایی نظیر ایجاد «مدارس آزمایشگاهی»، برگزاری کارگاه های کاربرد محور برای مدیران و تکیه بر ابزارهای بومی و متن باز پیشنهاد می شود در نهایت، نتایج این پژوهش حاکی از آن است که هدف غایی به کارگیری هوش مصنوعی، نه جایگزینی نقش انسان، بلکه آزادسازی ظرفیت های تربیتی مدیران و معلمان برای تمرکز بر رشد عاطفی و همه جانبه دانش آموزان است تا تکنولوژی در خدمت تعالی انسانی قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ستمی، آسیه و فروزنده، تهمینه و یداللهی، شعله،1405،بررسی فرصت ها، چالش ها و راهکارهای اجرایی به کارگیری هوش مصنوعی در نظام مدیریت مدارس ایران،سی امین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی29 مرداد 1405 · بابل