چکیده مقاله
شهرها با توسعه روزافزون خود به صورت معضلی برای مدیریت شهری تبدیل شده اند و بافت های فرسوده شهری نیز با وجود پتانسیل های تبدیل به محلات باهویت شهری و فضاهایی برای توسعه متصل شهر با هزینه های پایین ، به علت بی توجهی در نوسازی و احیا این فضاها به معضلی برای شهرها به عنوان محدوده های با آسیب های اجتماعی بالا و مشکلات زیست محیطی و کالبدی فراوان تبدیل شده اند و زندگی را برای ساکنان آن طاقت فرسا نموده و مهاجرت از این بافت ها را اجتناب ناپذیر می نماید به گونه ای که این محلات کم کم با مهاجرین کم درآمدی جایگزین می شود که نه تنها توان نوسازی محلات خود را ندارند بلکه با تراکم بالای جمعیتی و گذشت زمان فرسودگی آن را تشدید می نمایند و تبدیل به خطری برای شهر می شود هدف این مقاله دستیابی به راهکارهایی به منظور طراحی بناهای جدید در زمینهای خالی به منظور بازیابی یکپارچگی کالبدی و عملکردی بافت تاریخی است پژوهش حاضر با استفاده از روش کیفی و راهبرد تحلیل محتوای حاصل از تعاریف مرتبط با موضوع و نظریات موجود در مورد اصول طراحی میان افزا و چگونگی تاثیر آن به عنوان محرک توسعه و استنتاج حاصل از آن، سعی در تدوین الگویی مفهومی برای طراحی میان افزا و در ارتباط با نقش و اهمیت آن در بافت تاریخی به عنوان محرک توسعه دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
واحدی، عطا،1401،اصول و راهکارهای طراحی ساختارهای میان افزا در بافت های تاریخی(نمونهموردی:محله رزه گیان مهاباد )،چهارمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش بین المللی ایده های نوین در معماری، شهرسازی، جغرافیا و محیط زیست پایدار6 خرداد 1401 · مشهد