چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر پیش بینی هوش معنوی بر اساس خویشتن شناسی و خودبازداری در جانبازان بود روش تحقیق از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه جانبازان شهر کرج در سال ۱۴۰۴ و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۲۳۴ نفر در نظر گرفته شد که به صورت در دسترس انتخاب شدند ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش شامل سه پرسشنامه هوش معنوی کینگ ۲۰۰۸ ، خویشتن شناسی دیوید وتن و کیم کامرون ۱۹۹۱ و خود کنترلی تانجی ۲۰۰۴ بود فرضیات تحقیق با استفاده از آزمون تحلیل رگرسیون با رعایت پیش فرض ها مورد بررسی قرار گرفتند نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد متغیرهای خویشتن شناسی و خودبازداری می توانند ۳۳ درصد از واریانس هوش معنوی جانبازان را تبیین کنند بر اساس نتایج ضرایب رگرسیونی خویشتن شناسی و خودبازداری با ضریب مثبت و بتای ۲۹۱/۰ و ۴۴۲/۰ وارد معادله رگرسیونی هوش معنوی در جانبازان گردیده است لذا جانبازان با خویشتن شناسی و خودبازداری بیشتر از هوش معنوی بالاتری برخوردار می باشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�شمدار، علی و دورودیان، نفیسه و بلیاد، محمدرضا،1405،پیش بینی هوش معنوی بر اساس خویشتن شناسی و خودبازداری در جانبازان،بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 فروردین 1405 · بابل