چکیده مقاله
نظام های آموزشی سنتی اغلب بر مدیریت رفتارگرا و کنترل انضباطی استوار بوده اند که اگرچه نظم ظاهری ایجاد می کنند، اما مانع تعاملات عمیق و یادگیری معنادار می شوند این پژوهش با هدف بازطراحی اکوسیستم آموزشی و گذار به «مدیریت رابطه ساز» انجام شد تا کلاس درس به بستری برای رشد اجتماعی و عاطفی تبدیل گردد روش تحقیق توصیفی تحلیلی بوده و بر پایه مرور ادبیات نظری و بررسی مدل های نوین مدیریتی بنا نهاده شده است یافته ها نشان داد که تمرکز بر اعتماد متقابل، همدلی و گفتگوی سازنده، انگیزه درونی دانش آموزان را فعال کرده و مقاومت های رفتاری را کاهش می دهد در مقابل رویکردهای پاداش مجازات، مدیریت رابطه ساز فضایی امن برای ابراز وجود و اشتباه کردن فراهم می آورد که پیش نیاز یادگیری عمیق است نتایج حاکی از آن است که تقویت سرمایه اجتماعی در کلاس، مستقیما با بهبود عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان همبستگی دارد در نهایت، این مطالعه راهکارهایی عملی برای معلمانی ارائه می دهد تا از نقش «ناظم» به «تسهیل گر روابط» تغییر وضعیت دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رسلانی ناهید، زهرا و جوادیان، محمدجواد و زرین نعل، افسانه و قرقانی، محسن،1405،بازطراحی اکوسیستم آموزشی، گذار از مدیریت رفتارگرا به مدیریت رابطه ساز در مدارس،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر