چکیده مقاله
این پژوهش با هدف تقویت تعامل و احترام متقابل میان دانش آموزان دبستان داروپناه ترخان آباد شهرستان مریوان طی سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ انجام شد با توجه به مشاهده رفتارهای ناهماهنگ دانش آموزان از جمله تمسخر، پرخاشگری کلامی، عدم همکاری در فعالیت های گروهی و ناتوانی در مهارت های ارتباطی، ضرورت مداخله تربیتی و پرورشی احساس شد بدین منظور با رویکردی مبتنی بر مشارکت فعال دانش آموزان و استفاده از روش های چندبعدی، اقداماتی چون تشکیل کارگروه های دوستی، برگزاری کارگاه های آموزش مهارت های ارتباطی، اجرای بازی های گروهی تقویت کننده همکاری، تشکیل شوراهای دانش آموزی، گفت وگوی کلاسی هدایت شده، جلسات هم اندیشی با معلمان و والدین و برنامه های فرهنگی—هنری مدرسه محور اجرا گردید اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با معلمان، گفت وگوی فردی با دانش آموزان، پرسشنامه مهارت های ارتباطی و ثبت وقایع روزانه مدرسه جمع آوری شد تحلیل داده ها نشان داد که اجرای برنامه ها موجب کاهش چشمگیر رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش میزان مشارکت گروهی، بهبود ارتباطات بین فردی، رشد حس همدلی و مسئولیت پذیری و ارتقای محیط عاطفی مدرسه گردیده است شواهد مرحله دوم نیز نشان داد که تعاملات مثبت در زنگ تفریح، کلاس و فعالیت های مدرسه به طور پایدار تقویت شده و دانش آموزان نسبت به یکدیگر رفتار محترمانه تری نشان می دهند نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی مداخله ای مبتنی بر مهارت آموزی، مشارکت فعال دانش آموزان و هماهنگی میان مدرسه و خانواده می تواند به شکل موثری احترام متقابل و تعامل سازنده را در مدارس ابتدایی افزایش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
هدیه جعفرنیا
کارشناسی آموزش ابتدایی / آموزگار پایه سوم / کد پرسنلی :۸۰۴۰۹۰۵۶
مسعود سلیمانی
کارشناسی ارشد / معاون پرورشی / شماره پرسنلی: ۱۳۰۱۳۶۴۴
شیوه ارجاع
�لیمانی، مسعود،1404،چگونه توانستم تعامل و احترام متقابل را بین دانش آموزان تقویت کنم؟،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر