چکیده مقاله
آزمون های روان شناسی و آموزش و پرورش از مهم ترین ابزارهای علمی در سنجش و ارزیابی ویژگی های شناختی، هیجانی و رفتاری انسان به شمار می آیند این آزمون ها با هدف دستیابی به اندازه گیری عینی و دقیق توانایی ها، استعدادها، نگرش ها، علایق و عملکرد تحصیلی افراد طراحی و استاندارد شده اند به طور کلی، آزمون های روان شناختی در دو طبقه اصلی جای می گیرند: آزمون های توانایی شامل آزمون های هوش، استعداد و پیشرفت تحصیلی؛ و آزمون های شخصیت که به ارزیابی ویژگی های شخصیتی، انگیزشی و عاطفی می پردازند در حوزه آموزش و پرورش نیز آزمون های پیشرفت تحصیلی، تشخیصی و استعداد تحصیلی، نقش موثری در شناسایی تفاوت های فردی و هدایت آموزشی دارند از جمله آزمون های معتبر در حوزه روان شناسی می توان به آزمون هوش وکسلر WAIS و WISC ، استنفورد–بینه، ماتریس های پیش رونده ریون، پرسشنامه شخصیتی پنج عامل بزرگ NEO PI R ، آزمون چندوجهی مینه سوتا MMPI و آزمون های فرافکن نظیر رورشاخ و آزمون اندریافت موضوع TAT اشاره کرد در زمینه آموزش و پرورش، آزمون های استاندارد پیشرفت تحصیلی، آزمون استعداد تحصیلی و رغبت شغلی هالند RIASEC از پرکاربردترین ابزارها محسوب می شوند کاربرد آزمون ها در زمینه های گوناگون از جمله تشخیص اختلالات یادگیری و رفتاری، مشاوره تحصیلی و شغلی، انتخاب و گزینش نیروی انسانی، و پژوهش های روان شناختی گسترده است با این حال، استفاده صحیح از این ابزارها مستلزم دانش تخصصی در حوزه روان سنجی و رعایت ملاحظات اخلاقی است تا از تفسیرهای نادرست و آسیب های احتمالی جلوگیری شود طبق یافته های تحقیق آزمون های روان شناسی و آموزش وپرورش به عنوان ابزاری علمی و کارآمد، نقش مهمی در ارتقای کیفیت تصمیم گیری های آموزشی، بالینی و پژوهشی دارند با این حال، توسعه و به کارگیری موثر آن ها نیازمند دانش روان سنجی، دقت روش شناختی، و توجه به زمینه های فرهنگی و اخلاقی جامعه است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الحی تبار، روح اله و سیف، امیر رضا و بهاران، محمد متین،1404،آزمون های مورد استفاده در روانشناسی و آموزش و پرورش،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404