چکیده مقاله
تئاتر درسی به عنوان یکی از نوآورانه ترین شیوه های آموزشی در دهه های اخیر، توانسته است مرزهای سنتی آموزش را درنوردیده و بستری تعاملی، خلاقانه و چندحسی برای یادگیری فراهم آورد این سبک آموزشی که بر مبنای تلفیق هنرهای نمایشی با محتوای درسی شکل گرفته است، بر فعال سازی ذهنی و هیجانی فراگیران تاکید دارد و موجب تقویت درک عمیق تر مفاهیم، افزایش مشارکت دانش آموزان، ارتقای مهارت های ارتباطی و تقویت تفکر انتقادی می شود در تئاتر درسی، یادگیری صرفا انتقال داده های اطلاعاتی نیست، بلکه تجربه ای زیسته، زنده و چندوجهی است که از رهگذر آن، دانش آموزان نقش فعالی در فرآیند یاددهی–یادگیری ایفا می کنند این مقاله مروری با بهره گیری از منابع علمی روز، به بررسی بنیان های نظری، مزایا، چالش ها و کاربردهای عملی تئاتر درسی در سطوح مختلف آموزشی می پردازد همچنین نقش معلمان در طراحی و اجرای این نوع آموزش، تعامل آن با برنامه درسی رسمی و تاثیرات روان شناختی و اجتماعی این شیوه بر دانش آموزان نیز مورد بحث قرار می گیرد یافته ها حاکی از آن است که تئاتر درسی می تواند ابزاری قدرتمند در ارتقاء کیفیت آموزش و پرورش در عصر حاضر باشد و راهی نو برای یادگیری معنادار، خلاقانه و فراگیرانه فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میاندار، سکینه،1404،" تاتر درسی" سبکی نوین در آموزش،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز