چکیده مقاله
آموزش ابتدایی عشایری به عنوان یکی از زیرمجموعه های حیاتی نظام آموزشی کشور، همواره با چالش های ساختاری و محیطی منحصر به فردی روبرو بوده است این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل جایگاه آموزش ابتدایی عشایری در چارچوب اصول توسعه پایدار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی انجام شده است روش تحقیق مورد استفاده در این مقاله، ترکیبی از روش توصیفی تحلیلی و مرور نظام مند ادبیات علمی است نتایج نشان می دهد که علیرغم تلاش های صورت گرفته، آموزش عشایری به دلیل ماهیت سیار جامعه هدف، کمبود زیرساخت های متناسب، و عدم انطباق کامل محتوای آموزشی با فرهنگ و سبک زندگی کوچ نشینی، هنوز فاصله قابل توجهی با اهداف توسعه پایدار، به ویژه در حوزه عدالت آموزشی و پایداری فرهنگی، دارد چالش های اصلی شامل افت تحصیلی، نرخ بالای ترک تحصیل، مشکلات معیشتی معلمان و دانش آموزان، و عدم تلفیق موثر ملاحظات زیست محیطی در برنامه درسی است این مقاله با ارائه راهکارهای اجرایی و سیاستی متمرکز بر انعطاف پذیری برنامه های آموزشی، تقویت آموزش های مبتنی بر فناوری در صورت امکان ، و تدوین استانداردهای پایداری مختص جوامع عشایری، سعی در ارائه مدل هایی برای بهبود کیفیت و تضمین پایداری این نوع آموزش دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ودکامه، سید رستم،1404،آموزش ابتدایی در مدارس عشایری از منظر توسعه پایدار،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز