چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه های آموزشی مبتنی بر محیط های طبیعی بر خلاقیت و تمرکز کودکان انجام شد این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری یک ماهه اجرا گردید جامعه آماری پژوهش شامل ۶۰ دانش آموز پایه سوم و چهارم ابتدایی منطقه ۵ آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۳۰ نفر و کنترل ۳۰ نفر قرار گرفتند گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته و هر هفته دو جلسه ۹۰ دقیقه ای در برنامه های آموزشی مبتنی بر طبیعت شرکت نمود ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته ویژگی های جمعیت شناختی، آزمون خلاقیت تورنس فرم B و آزمون عملکرد پیوسته IVA ۲ بود داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و با به کارگیری آزمون های تی مستقل، تی زوجی، تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت یافته ها نشان داد که بین عملکرد دو گروه در پس آزمون و مرحله پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بهبود معناداری در همه مولفه های خلاقیت شامل سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط و همچنین بهبود قابل توجهی در شاخص های تمرکز شامل توجه پایدار، کنترل پاسخ و سرعت پردازش نشان داد این نتایج بر اهمیت بهره گیری از محیط های طبیعی به عنوان بستری موثر برای یادگیری و رشد شناختی کودکان تاکید می کند و می تواند به عنوان راهکاری عملی برای مربیان و برنامه ریزان آموزشی مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ناروئی، مرضیه و روشنی، مائده و تاری وردی، محمد صادق،1404،تاثیر آموزش در طبیعت بر خلاقیت و تمرکز کودکان،اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین،اهواز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی معلمان پیشرو در عصر پژوهش های تحول آفرین15 مهر 1404 · اهواز