چکیده مقاله
یادگیری هوشمند به عنوان یکی از نوآوری های برجسته در حوزه آموزش، با بهره گیری از فناوری های نوین دیجیتال، هوش مصنوعی، ابزارهای یادگیری تعاملی و پلتفرم های آنلاین، نقش بسزایی در ارتقای کیفیت آموزش دانش آموزان ایفا می کند و توانایی تغییر شیوه های سنتی یادگیری را دارد این رویکرد آموزشی با تمرکز بر شخصی سازی یادگیری، امکان تنظیم سرعت و مسیر یادگیری بر اساس نیازها و توانایی های فردی دانش آموزان را فراهم می آورد و به آن ها فرصت می دهد تا در محیطی پویا، تعاملی و مشارکتی به یادگیری بپردازند یادگیری هوشمند از طریق ادغام فناوری هایی مانند نرم افزارهای آموزشی هوشمند، شبیه سازی های مجازی، بازی های آموزشی، تخته های هوشمند و سیستم های مدیریت یادگیری آنلاین، فرآیند آموزش را نه تنها جذاب و متنوع می سازد بلکه باعث تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خودتنظیمی و مدیریت زمان در دانش آموزان می شود مطالعات نشان می دهند که دانش آموزانی که در محیط های یادگیری هوشمند فعالیت می کنند، سطح انگیزه، مشارکت و تعامل بالاتری نسبت به روش های سنتی دارند و توانایی های آن ها در یادگیری فعال، همکاری گروهی و استفاده موثر از منابع آموزشی بهبود می یابد علاوه بر این، یادگیری هوشمند با فراهم کردن امکان دسترسی هم زمان به منابع گسترده و به روز علمی، دانش آموزان را با طیف وسیعی از اطلاعات و ابزارهای آموزشی آشنا می کند و آن ها را در مسیر یادگیری مادام العمر و توانمندسازی برای مواجهه با چالش های آموزشی و زندگی روزمره یاری می کند از سوی دیگر، یادگیری هوشمند با ارائه بازخورد فوری و دقیق، امکان رصد پیشرفت دانش آموزان، شناسایی نقاط ضعف و قوت و ارائه راهکارهای اصلاحی را برای معلمان و والدین فراهم می آورد و بدین ترتیب فرآیند آموزش را هدفمندتر و اثربخش تر می سازد با وجود مزایای فراوان، پیاده سازی یادگیری هوشمند با چالش هایی نظیر نیاز به زیرساخت های فناورانه مناسب، آموزش و توانمندسازی معلمان، دسترسی نامساوی دانش آموزان به ابزارهای دیجیتال و نگرانی های مرتبط با حریم خصوصی و امنیت داده ها مواجه است به هر حال، پژوهش های اخیر نشان داده اند که با برنامه ریزی دقیق، تدوین سیاست های حمایتی و استفاده هوشمندانه از فناوری ها، می توان اثرات منفی این چالش ها را کاهش داد و حداکثر بهره وری از یادگیری هوشمند را تضمین کرد این مقاله با مرور ادبیات پژوهشی، تحلیل مطالعات موردی و بررسی تجربه مدارس مختلف، به شناسایی ابعاد مختلف یادگیری هوشمند، بررسی تاثیرات آن بر یادگیری دانش آموزان، تحلیل نقاط قوت و محدودیت ها و ارائه راهکارهایی برای اجرای موفق آن می پردازد یافته ها نشان می دهند که یادگیری هوشمند، علاوه بر تقویت مهارت های شناختی و عملی دانش آموزان، باعث ارتقای انگیزه و علاقه آن ها به یادگیری، بهبود تعامل معلم و دانش آموز و افزایش مشارکت فعال در فرآیند آموزشی می شود و می تواند نقش مهمی در تحقق اهداف آموزشی نوین و پرورش نسل های خلاق، مستقل و مسئولیت پذیر داشته باشد در نتیجه، یادگیری هوشمند نه تنها به عنوان یک ابزار آموزشی بلکه به عنوان یک رویکرد استراتژیک در تحول نظام های آموزشی مطرح است و نیازمند توجه جدی سیاست گذاران، معلمان و محققان آموزش و پرورش می باشد تا با استفاده بهینه از فناوری ها، کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان به شکل چشمگیری افزایش یابد و آن ها برای مواجهه با چالش های پیچیده زندگی در قرن بیست و یکم آماده شوند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قی پور، مریم و محبی مجید، لیلا و رضایی، پروین،1404،یادگیری هوشمند و نقش آن در آموزش دانش آموزان،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404